زندگی را دوست دارم درمیان عاشقانه ترین لحظات عمرم

زندگی را دوست دارم در میان بد بیاریش

زندگی را دوست دارم درمیان درختان سبز بهار

زندگی را دوست دارم در کنار مهربانی در باغ دلگشا

زندگی را دوست دارم در میان مشق های بی گناه

زنگی را دوست دارم در کنار جویبار رحمت پروردگار

(از خودم)

(شعری از حسین پناهی)

من زندگی را دوست دارم ولی از زندگی دوباره می ترسم

دین را دوست دارم ولی از کشیش ها می ترسم

قانون را دوست دارم ولی از پاسبان ها می ترسم

عشق را دوست دارم ولی از زن ها می ترسم

کودکان را دوست دارم ولی از آئینه می ترسم

سلام را دوست دارم ولی از زبانم می ترسم

من می ترسم پس هستم

این چنین می گذرد روز و روزگار من

من روز را دوست دارم ولی از روزگار می ترسم

(روحش شاد)

میدونم که شما هم مثل من دلتون گرفته مگه میشه که تو این روزا دل ادم نگیره؟

وقتی یاد اشک های حضرت زهرا (س)در کنار بستر پدرش می افتیم

وقی یاد معصومیت ومظلومیت امام حسن(ع) می افتیم

 و وقتی یاد  این می افتیم که الان در مشهد مقدس چه خبره وما اونجا کنار امام مهربانی ها حضرت امام رضا نیستیم

خوب معلومه که دلمون می شکنه یادمون باشه اگه دلمون شکست اگه اشک مون روی گونه ها مون جاری شد همه ی بیماران را دعا کنیم

وهمه اونایی که از ما خواستن دعاشون  کنیم رو فراموش نکنیم

رحلت رسول اکرم (ص) وامام حسن مجتبی (َع) وامام رضا (َع) برهمه شما عزیزان تسلیت باد.

یک حقیقت تلخ

یه نفر خوابش میاد و واسه ی خواب جا نداره
 یه نفر یه لقمه نون برای فردا نداره
 یه نفر می شینه و اسکناساشو می شمره
 می خواد امتحان کنه که تا داره یا نداره
 یه نفر از بس بزرگه خونشون گم می شه توش
 اون یکی اتاقشون واسه همه جا نداره
 بابا می خواد واسه دخترش عروسک بخره
 انتخابم می کنه ، پولشو اما نداره
 یکی دفترش پر از نقاشی و خط خطیه
 اون یکی مداد برای آب و بابا نداره
 یکی ویلای کنار دریاشون قصره ولی
 اون یکی حتی تو فکرش آب دریا نداره
 یکی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد
مامانش میگه اینا گرونه اینجا نداره
 یه نفر تولدش مهمونیه ،‌همه میان
 یکی تقویم واسه خط زدن رو روزا نداره
 یکی هر هفته یه روز پزشکشون میاد خونش
 یکی داره می میره ، خرج مداوا نداره
 یکی انشاشو می ده توی خونه صحیح کنن
 یکی از بر شده درد و ، دیگه انشا نداره
 یه نفر می ارزه امضاش به هزار تا عالمی
 یکی بعد عمری رنج و زحمت امضا نداره
 تو کلاس صحبت چیزی می شه که همه دارن
 یکی می پرسه آخه چرا مال ما نداره
 یکی دوس داره که کارتون ببینه اما کجا
 یکی انقد دیده که میل تماشا نداره
یکی از واحدای بالای برجشون می گه
یکی اما خونشون اتاق بالا نداره
 یکی جای خاله بازی کلاس شنا می ره
 یکی چیزی واسه نقاشی ابرا نداره
 یکی پول نداره تا دو روز به شهرشون بره
 یکی طاقت واسه ی صدور ویزا نداره
یکی فکر آخرین رژیمای غذاییه
یکی از بس که نخورده شب و روز نا نداره
 یکی از بس شومینه گرمه می افته از نفس
 یکی هم برای گرمای دساش ها نداره
 دخترک می گه خدا چرا ما .... مادرش می گه
 عوضش دخترکم ، او خونه لیلا نداره
 یه نفر تمام روزاش پر رنج و سختیه
 هیچ روزیش فرقی با روزای مبادا نداره
 یکی آزمایش نوشتن واسش ،‌اما نمی ره
 می گه نزدیکیای ما آزمایشگا نداره
 بچه ای که تو چراغ قرمزا می فروشه گل و
مگه درس و مشق و شور و شوق و رؤیا نداره
 یه نفر تمام روزا و شباش طولانیه
 پس دیگه نیازی به شبای یلدا نداره
 یاد اون حقیقت کلاس اول افتادم
دارا خیلی چیزا داره ولی سارا نداره
 راستی اسمو واسه لمس بهتر قصه می گم
 ملیکا چه چیزایی داره که رعنا نداره ؟
بعضی قلبا ولی دنیایی واسه خودش داره
 یه چیزایی داره توش که توی دنیا نداره
همیشه تو دنیا کلی فرق بین آدما
 این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره
 خدا به هر کسی هر چیزی دلش می خواد بده
 همه چی دست اونه ،‌ربطی به شعرا نداره
 آدما از یه جا اومدن ، همه می رن یه جا
اون جا فرقی میون فقیر و دارا نداره
کاش یه روزی بشه که دیگه نشه جمله ای ساخت
 با نمی شه ، با نمی خوام ،‌با نشد ، با نداره

یکشنبه ۲بهمن تولد من هست که یکی دوستام برام این شعر فرستاد

روز تولدت شد و نیستم اما کنار تو

کاشکی می شد که جونمو هدیه بدم برای تو

درسته ما نمیتونیم این روز و پیش هم باشیم

بیا بهش تو رویامون رنگ حقیقت بپاشیم

میخوام برات تو رویاهام جشن تولد بگیرم

از لحظه لحظه های جشن تو خیالم عکس بگیرم

من باشم و تو باشی و فرشته های آسمون

چراغونی جشنمون، ستاره های کهکشون

به جای شمع میخوام برات غمهات و آتیش بزنم

هر چی غم و غصه داری یک شبه آتیش بزنم

تو غمهات و فوت بکنی منم ستاره بیارم

اشک چشاتو پاک کنم نور ستاره بکارم

کهکشونو ستاره هاش دریاو موج و ماهیاش

بیابونا و برکه هاش بارون و قطره قطره هاش

با هفت تا آسمون پر از گلای یاس ومیخک

با ل فرشته ها و عشق و اشتیاق و پولک

عاشقتو یه قلب بی قرار و کوچک

فقط می خوان بهت بگن :.

تولدت مبارک

دردهایت تو را از دیدن درد های دیگران کور نکرده باشند

تو زنده هستی اگر....

امید های فردا برایت بیشتر  از مشکلات دیروز اهمیت داشته باشد

تو با شرافتی اگر....

ابرو دیگران را مانند ابروی خودت محترم بدانی

تو ازادی اگر....

خودت را کنترل کنی نه دیگران را!!!!!

تو بخشنده ای اگر....

بتوانی به همان زیبایی  که می گیری به دیگران ببخشی

تو مهربانی اگر....

وقتی دیگران مرتکب اشتبا هاتی می شوند که تو هم در خود سراغ داری انها را ببخشی

تو شادی اگر....

گلی را ببینی وبه خاطر زیبایی ان خدا را شکر  کنی

تو زیبایی اگر....

احتیاج به ایینه نداشته باشی تا این را به تو بگویند

تو ثروتمندی اگر....

هیچ گاه بیش از انچه داری نیاز نداشته باشی

من ازاین نوشته خیلی خوشم امدبا خودم گفتم  اینجا بنویسم شاید شما ها هم خوشتون بیاد!!!

باز امدید وچه زیبا امدید

ای شهیدان

چه شد که سیاهی شهر را بر میهمانی زهرا ترجیح دادید وچه شد که غربت اسمانی

 بیابانهای شلمچه وطلایئه را گذاشتید وبه دیدار ما قبرستان نشینان شهر در امدید؟

انگار که باز گشت شما سفری است برای بیداری ما جا ماندگان از کاروان نور ونهیبی است بر خواب ما غفلت زدگان دنیایی.

به خدا قسم اگر و فقط اگر چند صباحی دیگر کربلایی شما به مشام پس کوچه های

 شهر ما نمی رسید باور کنید که مرداب سیاه دنیا ماخواب الودگان را در خود فرو می

 کشد ولی شما مرغان عاشق چه خوب می دانید که اخر این باغ به دست بهار خواهد

رسید وشاید از این روست که هر چند گاهی شیرینی زندگی با یادتان را به ما هدیه می دهد

حال که امدید قدری درنگ کنید .اهسته تر از کنار ما  بگذرید تا شاید واگر خدا

 بخواهد بتوانیم با پیکر های اسمانی شما پیمان ببندیم که هر گز خاطرات شقایقهای

 مسافر را از یاد نبریم وتا ظهور گل نرگس باغبان را یاری کنیم. راستی ای شهیدان در

 طوافتان برگرد خورشید رضا رکعتی از عشق نیز برقلبهای ما مردگان بخوانید

مامور مرزی می پرسد:در کیسه ها چه داری؟ او می گوید: شن مامور

او را از دوچرخه پیاده می کند وچون به او مشکوک است یک شبانه او را باز داشت می کند

ولی پس از بازرسی فراوان واقعا جز شن چیز دیگری نمی یابد

بنابر این به او اجازه عبور می دهد.

هفته بعد دوباره سروکله همان شخص پیدا می شود ومشکوک بودن بقیه ماجرا.....

این موضوع ۳سال هر هفته یک بار تکرار می شد وپس از ان مرد دیگر در مرز دیده نمی شد.

یک روز ان مامور در شهر او را می بیند وپس از سلام و حوال پرسی به او می گوید من هنوز به تو

 مشکوکم و می دانم که در کار قاچاق بودی راستش را بگو چه چیزی را از مرز عبور می کردی؟

 قاچاقچی  می گوید : دوچرخه. 

(بعضی از وقت ها موضوعات فرعی ما را به کلی از موضوعات اصلی غافل می کند)

چند روز پیش خانم دهقانی نماینده انجمن اسلامی زنگم زد وگفت :جسله داریم فردا بیا انجمن اسلامی من گفتم چشم

فردا طبق روز های دیگه رفتم انجمن اسلامی که  فقط بچه های شورا ومسئول ها دورهم بودیم و درباره ی موضوع های خاصی بحث می کردیم که یکی دوستان گفت ما باید حجاب رو جوری نشان بدیم که دیگران جذب شوند .

بعد از نظر دوستمون خانم  دهقانی یک حرف جالب زد و گفت: مبید هم واسه ی خودش یک تهرونه ما بچه ها از این حرف خانم خنده مون گرفت بعد از این که متوجه ی منظور حرف خانم شدیم به جای این که خنده کنیم  اشک از چشمای بچه ها پایین می اومد.خیلی خسته وقتی امار زنا  با لاترین امار باشه اون هم تو ی شهرستان میبد 

بغض گلویم رو گرفت فقط اروم گفتم: العجل یا مولای یا صاحب زمان

گفتی؟راحتی را دربهشت قرار دادم ولی مردم در دنیا به دنبال ان اند.

بزرگی و حرمت را در تواضع قرار دادم ولی مردم با تکبر به دنبال ان اند.

اجابت دعا را در لقمه حلال قرار دادم ولی مردم با سر و صدای بسیار به دنبال ان اند.

بی نیازی را درقناعت قرار دادم ولی مردم در اسراف به دنبال ان اند.

آشناي دل

دل هيچ جلوه گاهي جز كربلا ندارد

جز كربلا حريمي ياران صفا ندارد

با ني نواي ديگر سر كن به نينوا ، چون

غير از نواي غربت اين ني نوا ندارد

بيهوده مي بَريدم بهر شفا به هر كو

جز كربلا دل من دارالشّفا ندارد

احساس غربتم را حسّ كن كه در دو عالم

غير از حسين اي دل جان آشنا ندارد

دل بي ولايت او كمتر ز خشت و سنگ است

جان بي محبّت او هرگز بها ندارد

مهتاب جلوه گاهش جز در حريم او نيست

خورشيد بي نگاهش ره در سما ندارد

بيمار عشق اويم تنهاست او طبيبم

جز تربت شريفش دردم دوا ندارد

با كربلا بگوييد اين نكته از دل من

حتّي نسيم جنّت عطر تو را ندارد